เวร(กรรม)ของหมอ  17/01/51

   ว่าไปแล้วการส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ในปีนี้ดูกร่อยไปกว่าทุกๆๆปี  นับตั้งแต่เดือนธันวาปีนี้จะเห็นได้ว่าการจัดงานรื่นเริงต่างๆๆก้อไม่สามารถจัดได้อย่างเต็มที่เพราะติดเลือกตั้ง  พอย้ายมาเพื่อจะมาจัดหลังปีใหม่ก้อต้องถูกยกเลิกไปอย่างสิ้นเชิงเพราะเนื่องด้วยพระพี่นางสิ้นพระชน ทำให้หลายๆๆที่งดการจัดงานรื่นเริงไป  โดยเฉพาะหน่วยงานราชการอย่างที่ผมประจำอยู่ก็ประกาศงดทุกงานที่วางแผนจะมีซ่ะงั้น...เหอๆๆๆ   อดเลยอุตส่าห์ทำงานมาทั้งปี....โบนัสก้อได้ตั้งเยอะ(หมออย่างผมได้โบนัสตั้งหนึ่งพันกะอีกห้าสิบบาทแหนะ..เทียบไม่ได้กะพนักงานธรรมดาอื่นๆๆเลยใช่ไม่คับ...)...ทำงานต่อไปเถอะข้าราชการไทย...    แต่ว่าไปแล้วผมก็ยังรู้สึกประทับใจอยู่เรื่องหนึ่งน่ะคับในปีนี้  ก็เนื่องในเดือนมกรานี้เป็นเดือนเกิดของผมเอง วันเกิดผมปีนี้ผมได้เป่าเค้กวันเกิดถึงสามครั้งคับ ครั้งแรกก็ที่งานปาร์ตี้เล็กๆๆที่คอนโดพี่ป้อมที่จัดวันเกิดผมล่วงหน้าและก้องานปีใหม่ไปในตัว   ยังไงงานนี้ก็ต้องขอขอบคุณพี่ป้อมที่ให้ยืมสถานที่ พี่หนุ่มทองที่ช่วยประสานงานให้ และเพื่อนๆๆพี่ๆทุกๆคนสำหรับของขวัญ ขนมเค้ก และงานที่สนุกๆๆคับ   เป่าเค้กครั้งที่สองก็ถัดมาอีกสองสามวันคับจากคุณพ่อคุณแม่ของผมเอง  ส่วนครั้งที่สามก็จากพี่ๆพยาบาลที่ผมไปอยู่เวรวันนั้น(ก็วันเกิดผมผมอยู่เวรอ่ะไม่ได้ไปไหนเลยต้องแอบจัดงานวันเกิดก่อนวันจริง..เหอๆๆ)   ยังไงปีนี้ก้ถือเป็นปีที่ดีสำหรับผมอีกปีหนึ่งคับที่วันเกิดได้เจอและได้ฉลองกับทั้งเพื่อนๆๆ ครอบครัว และก็เพื่อนร่วมงานคับ  ถึงแม้ผมจะมีเวรเกือบทุกวันแต่ยังไงผมก็ยังพยายาม  หาเวลาว่างไปหาและไปเที่ยวกับทุกๆๆคนคับ 

ปล.  ขอบคุณทุกๆคนคับที่ทำให้ผมมีความสุข และทำให้ผมมีวันนี้คับ  ขอบคุณคับ